نویسنده :
تاریخ : شنبه یکم آذر 1393

بسم الله

بفرمایید روضه

نویسنده :
تاریخ : سه شنبه بیست و هفتم آبان 1393

به رنج و بلا مبتلایم       عزادار کرببلایم      من احیاگر راه خون خدایم

بر ماتم کربلا روز وشب گریه کردم

بر غربت آن شه تشنه لب گریه کردم

بر بی کفن پیکر شهریار عرب گریه کردم

آه و واویلا    واویلا(4)

به همراه یک قوم بدنام        شدم راهیِ کوفه وشام

در کوچه سنگ کین خورده ام از روی بام

خاکسترو آتش از هر طرف جلوه گر شد

عمامه همراه موی سرم شعله ور شد

دستان برای من و عمه دردسر شد

آه و واویلا    واویلا(4)

غمی کهنه در سینه دارم        زداغ پدر بی قرارم

عدو کرده غارت به یک روزه دارو ندارم

صاحب بکایم من و وارث ذبح اعظم

در بوریا چیده ام پیکری را منظم

ببوسه زدم بر گلوی بریده شده با قدی خم

آه و واویلا    واویلا(4) 

***دانلود سبک***

نویسنده :
تاریخ : سه شنبه بیست و هفتم آبان 1393

به سبک منم آواره بین کوفه

نرفته از یادم نگاهت*خودم دیدم در قتلگاهت

گرفته نیزه راهِ آهت*پدرجان

پٌر از خون شد ناگه دهانت*ز هم وا میشد استخوانت

ز بس با پا دادند تکانت*پدرجان

واویلا            ضریح تنت زیر دست و پا بود

                 سرِ غارت پیرهن دعوا بود          

                                                                           سر ازتن جدا بود

به خاک صحرا    پاشیده پیکرت

به روی نیزه   آواره شد سرت

جدا جدا شد  رگهای هنجرت

یابن الزهرا مظلوم کربلا(4)

امان از شام و کوچه هایش*دهان هرز بچه هایش

یهودی های بی حیایش*واوایلا

بگویم سر بسته کلامی*به ماها شد بی احترامی

نگاه معنی دار شامی*واویلا

واویلا        سرت را روی نیزه ها رقصاندند

       به روی هوا آنقدر چرخاندند

                                                                             که عقده نشاندند

قیامتی شد     برپامیان ما

به پیش چشم    ترسان بچه ها

سرِ تو افتاد   در زیر دست و پا

یابن الزهرا مظلوم کربلا(4)

امان دوازه ساعات*تماشا شد ناموس سادات

گذر کردیم باچه مکافات* واویلا

به محملها پنجه کشیدند*به دورِ سرها می دویدند

ز بسکه نامرد و پلیدند*واویلا

واویلا          یکی زد صدا زخمیان خیبر

                 بگیرید همه انتقام خیبر

                                                                                         خصوصا از آن سر

تمام سرها    در کوچه هاشکست

شرار آتش     برجان مانشست

دوچشم خود را   سقا به نیزه بست

یابن الزهرا مظلوم کربلا(4)

نویسنده :
تاریخ : سه شنبه بیست و هفتم آبان 1393

بایاد غربتِ     کربلا دلخونم      روز و شب روضه       قتلگاه می خونم

چهل ساله که من        دارم داغ کفن

من دیدم    اونکه جاش تو افلاکه

           بدنش روی خاکه

               از جراحت صد چاکه

بادستام     بوریا پیچش کردم

               تو بغل جمعش کردم

             بردم و دفنش کردم

..........................................................................................................................

اسیری زینب    من و بیچاره کرد   دیدم اهل بیت    دشمن آواره کرد

وای از در به دری     وای از بی معجری

باسادات      مثل برده تا کردن

               همه جا غوغا کردن

              مارو تماشا کردن

سر هارو      زن ها با دست پوشوندن

                 تا که می شد چرخوندن

        اشهد مارو خوندن

...................................................................................

    تموم گلایم      از مردم شامه      جایی که پرتاب       سنگ از روی بامه

خاکستر میریزن          دنبال کنیزن

جائی که      یاد اون هم عذابه

                دل از غمش کبابه

                اون مجلس شرابه

نانجیب      خیزاران بالا می برد

              تاکه پایین می آورد

             رو جیگر ما میخورد 

***دانلود سبک***

نویسنده :
تاریخ : سه شنبه بیست و هفتم آبان 1393

سید الباکینم و در عشق غوغا می کنم

زنده در شهر مدینه یاد زهرا می کنم

من چهل سال است هر لحظه به یاد کربلا

از غم هر روضه ای گریه مجزّا می کنم

پای هر برگ صحیفه نه ، که روضه نامه ام

با سر انگشتی زخون دیده امضا می کنم

رازق و الطفل الصغیر و راحم الشیخ الکبیر

با مناجات سحر این روضه افشا می کنم

آب رنگ خون بگیرد تا که هنگام وضو

یادی از زخم لبانِ خشک بابا می کنم

می سپارم بر همه تا نشود ام البنین

صحبت از ضرب عمود و فرق سقا می کنم

تا ببینم بین باغی لاله پرپر می کنند

بی مهابا یاد جسم اربا رابا می کنم

باسئوالی پر کنایه وقت ذبح گوسفند

در دل ِ درد آشنا طرح معما می کنم

چون که بابای  مرا لب تشنه ذبحش کرده اند

بر سر این قصه با قصاب دعوا می کنم

گر ببینم دختری مویش گره افتاده است

خیلی آهسته گره از گیسویش وا می کنم

وای زان دم که بینم دختری خورده زمین

گریه ها بر غربت اولاد زهرا می کنم

غصه بی معجری چشمم زخم کرد

با عمو عباس خود زین غصه نجوا می کنم

تا که دیدم برآوردند در بازار شهر

یاد شام و ماجرای خواهرم را می کنم

سرخ موئی گفت دنبال کنیزم، بعد از آن

یاد آن مجلس دو چشم خویش دریا میکنم

 
 
اینجا صاحب خانه امام
حسن مجتبی(علیه السلام) است
...
روز محشربنویسیدبه پیشانی ما
لک لبیک حسن
ذکرسربند مسلمانی ایرانی ما
لک لبیک حسن
...
ممنونم از عطای کریمانه حسن
این رو سیاه را سگ کویش حساب کرد
مهمان به سر خوان نعیمم
همسایه سیدالکریمم
ghasem.ni@gmail.com
قاسم نعمتی